Os froitos secos son fonte importante de enerxía e teñen cantidades apreciables de diversos nutrientes. Desde o punto de vista nutricional, destacan polo seu alto contido enerxético (aportan unhas 500-600 kcal por 100 gramos de porción comestible), o cal débese á escasa proporción de auga (que adoita supoñer non máis do 10% da súa composición) e á gran cantidade de graxa que conteñen (ao redor dun 50%), sendo este o seu compoñente maioritario, pero non conteñen colesterol. 
 
Destacan polo seu alto contido en vitamina E, de efectos antioxidantes, a cal demostrou ser un importante anticarcinógeno. Tamén conteñen cantidades apreciables de vitaminas B1, B2, B6, niacina e acedo fólico, cuxa deficiencia relacionouse cun aumento do risco de malformaciones fetales congénitas (espina bífida) e outras patologías, e son boas fontes de diversos minerales. Ademais, destacan polo seu contido relativamente elevado en fibra (principalmente insoluble), a cal facilita e regula o tránsito intestinal, evitando o estreñimiento, e reduce o risco de padecer cancro de colon.

Aínda así, non hai que esquecer que son alimentos que se consomen de forma ocasional e en pequena cantidade (1 ración equivale a 25 g de froitos secos sen casca), polo que, a súa contribución á dieta total na maioría dos nutrientes é, en xeral, pouco significativa.

Con todo, o máis destacable en canto a beneficios na saúde do consumo habitual de froitos secos, é o papel que exercen na prevención de enfermidades cardiovasculares, como o infarto e a angina de peito, sendo esta unha das novidades epidemiológicas en nutrición humana.  

A pesar do elevado contido en lípidos, a calidade da graxa dos froitos secos é moi satisfactoria, xa que son pobres en ácidos grasos saturados e ricos en insaturados, onde os ácidos oleico (monoinsaturado) e linoleico (poliinsaturado) fornecen máis do 75% do aporte graso. No anacardo, avellana, almendra, pistacho e cacahuete, predominan os ácidos grasos monoinsaturados (principalmente oleico), mentres que na noz fano os ácidos grasos poliinsaturados (principalmente linoleico), sendo este ademais o único froito seco que contén cantidades considerables de ácido linolenico (acedo graso poliinsaturado). 
Estudos epidemiológicos puxeron de relevo que os colectivos que consomen froitos secos de forma habitual, presentan un menor risco de enfermidades cardiovasculares, sendo este efecto independente da influencia doutros compoñentes da dieta.

Por exemplo, nun estudo no que se fixo un seguimiento durante seis anos a membros da comunidade adventista de California, atopouse que as persoas que consumían froitos secos cinco veces ou máis por semana tiñan un 51% menos de risco de infarto de miocardio, que aquelas que os comían menos dunha vez por semana.

Estes achados, parecen explicarse, polo menos en parte, polo seu efecto reductor sobre os niveis de colesterol plasmático, cuxa elevación constitúe un dos principais factores de risco da enfermidade cardiovascular.

Neste sentido, diversos traballos observaron reducións nos niveis de colesterol total e da súa fracción LDL-Colesterol (´colesterol malo´) tras incluír na dieta froitos secos, mentres que os niveis da fracción HDL-Colesterol (´colesterol bo´) mantéñense ou ata aumentan. Por outra banda, algúns estudos tamén atoparon disminuciones nos niveis de triglicéridos co consumo de froitos secos.

O tipo de graxa dos froitos secos (baixos en graxa saturada e ricos en graxa insaturada), reduce os niveis de colesterol en plasma e en especial da súa fracción LDL-Colesterol.

Con todo, outros compoñentes presentes nestes alimentos, tamén poden contribuír á prevención da enfermidade cardiovascular, xa sexa actuando sobre os niveis de colesterol ou sobre outros factores implicados na prevención da enfermidade.

Por exemplo, a fibra, tamén diminúe os niveis de colesterol plasmático. A vitamina E, diminúe a oxidación dos lípidos sanguíneos (LDL-Colesterol), e protexe do dano oxidativo vascular (ambos implicados no desenvolvemento da enfermidade), mentres que o ácido fólico, outra das vitaminas presente nestes alimentos, reduce os valores de homocisteína, cuxa elevación en sangue aumenta o risco de aterosclerosis.

O zinc, cobre, selenio, magnesio, calcio e potasio, así como o aminoácido arginina, que é precursor do óxido nítrico, axente que actúa como vasodilatador e ten acción antiplaquetaria, exercen igualmente un efecto protector fronte á enfermidade cardiovascular.
Para rematar, os esteroles e outras sustancias fitoquímicas presentes nestes alimentos, tamén poden contribuír a reducir o colesterol e a diminuír o risco da enfermidade.